psychoza maniakalno - depresyjna

Wpisy

  • czwartek, 14 lipca 2011
    • Domowe sposoby leczenia psychozy maniakalno depresyjnej

      Stwarzaj wokół chorego spokojną atmosferę, zwłasz­cza w fazie maniakalnej. Przestrzegaj uporządko­wanego rytmu codziennej aktywności - snu, posił­ków i zajęć. Bardzo ważny w profilaktyce epizodów psychozy jest odpowiednio długi sen. Unikaj nad­miernego pobudzenia: przyjęcia, burzliwe dysku­sje, długie oglądanie telewizji lub wideo mogą na­silać stan maniakalny. W fazie maniakalnej pacjent może podejmować ryzykowne czynności, takie jak szybka jazda samochodem lub pewne rodzaje sportu - należy go przed tym chronić, zwłaszcza gdy znajduje się za kierownicą samochodu. Należy wyeliminować spożycie napojów i pokarmów zawierających kofeinę, takich jak herbata, kawa, kola, czekolada. Nie wolno spożywać alkoholu.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Kategoria:
      Autor(ka):
      adminero
      Czas publikacji:
      czwartek, 14 lipca 2011 10:11
    • Metody naturalne w leczeniu psychozy maniakalno - depresyjnej

      W poważnej psychozie maniakalno-depresyjnej (dwubiegunowej I) leki i praktyki naturalne nie będą zbyt użyteczne podczas samych okresów zaostrze­nia objawów. Pacjent w depresji jest często w zbyt kiepskim nastroju, by zastosować jakiekolwiek ćwi­czenia czy techniki energetyzujące, a podczas fazy maniakalnej - zbyt pobudzony, by podjąć praktyki relaksujące. Jednak terapie naturalne mogą działać korzystnie między zaostrzeniami i w łagodniejszej formie psychozy maniakalno-depresyjnej (dwubie­gunowej II). Wyniki pewnych badań sugerują, że lit można zastąpić magnezem w przypadkach częstych przejść między jedną fazą psychozy a drugą. Jego zaletą jest nietoksyczność i łatwa dostępność. Ko­nieczne są dalsze badania, ale naukowcy uważa­ją, że perspektywy wykorzystania magnezu są po­myślne. Najlepiej zapytać o tę metodę psychiatrę albo innego lekarza.

      Zioła chińskie mogą złagodzić wahania nastroju, przynieść trochę relaksu podczas fazy maniakalnej i zredukować depresję w fazie depresyjnej. Ale należy poszukać specjalisty medycyny chińskiej do­świadczonego w leczeniu depresji i umiejącego od­powiednio wykorzystywać zioła (nie wszyscy prak­tykujący medycynę chińską potrafią leczyć wahania nastroju czy stosować w tym celu zioła). Pomocna może też być dieta o niskiej zawarto­ści wanadu (składnika mineralnego występującego w mięsie i innych produktach) i bogata w witaminę C, ale powinien ją kontrolować dietetyk albo spe­cjalista od medycyny ortomolekularnej. Homeopata także może złagodzić intensywność wahań nastro­ju.Niektóre zabiegi akupunktury mają, w zależno­ści od pobudzanych punktów, albo energetyzować, albo relaksować ciało. Także masaż olejkiem może działać relaksujące bądź energetyzująco.

      BIOFEEDBACK

      Donosi się, że biofeedback EEG efektywnie uczy pacjentów z psychozą maniakalno-depresyjna kon­trolować niektóre stany fal mózgowych, leżące u podstaw nadruchliwości, gonitwy myśli, drażli-wości, braku snu i braku samokontroli; działa też, jak się wydaje, w aktywności fal mózgowych zwią­zanej z brakiem energii, niskim poczuciem wła­snej wartości i złą koordynacją motoryczną. Jeśli psychoza maniakalno-depresyjna ma formę łagod­ną, ta forma biofeedbacku może zastąpić lit i inne farmaceutyki, choć można ją stosować bezpiecz­nie także obok kuracji litem.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Kategoria:
      Autor(ka):
      adminero
      Czas publikacji:
      czwartek, 14 lipca 2011 10:11
    • Leczenie psychozy maniakalno depresyjnej

      Psychozę maniakalno-depresyjną leczy się obecnie najczęściej podawaniem litu i psychoterapią. Pod­stawowe znaczenie ma lek, natomiast psychotera­pia ma pomóc w zrozumieniu i zaakceptowaniu osobistych i społecznych uwarunkowań, związanych z przebytymi epizodami choroby, i przygotować do dawania sobie rady w podobnych sytuacjach w przyszłości. Ponadto - ponieważ częstym pro­blemem bywa negatywna postawa pacjenta, psy­choterapeuta pomaga mu w kontynuowaniu lecze­nia (szczególnie trudno uzyskać współpracę pacjenta młodego). Stosowane mogą być niemal wszystkie rodzaje psychoterapii: poznawcza, be­hawioralna, psychodynamiczna, indywidualna, ro­dzinna lub grupowa. W procesie terapeutycznym powinna uczestni­czyć rodzina lub współmałżonek. Dysponowanie pewną wiedzą o chorobie i jej objawach jest bar­dzo ważne zarówno dla pacjenta, jak i najbliższych mu osób.Podstawowym lekiem w psychozie maniakalno-depresyjnej jest węglan litu. Środek ten bywa nie­zwykle skuteczny w łagodzeniu stanu maniakalne­go, chociaż mechanizm jego działania pozostaje nieznany. Lit może także zapobiegać nawrotom depresji, często podawany razem z lekami przeciwdepresyjnymi. Lekiem przeciwdepresyjnym z wyboru może być któryś z nowo opracowanych selektywnych inhibi­torów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), dzia­łających na przekaźnik nerwowy - serotoninę, po­nieważ w porównaniu z dawniejszymi lekami dają one najmniej objawów ubocznych. Do SSRI nale­żą fluoksetyna, sertralina i paroksetyna. Inną grupę leków przeciwdepresyjnych stanowią związki trój-cykliczne, takie jak dezipramina, imipramina i ami-tryptylina oraz bupropion. Pacjentom, którzy nie reagują na lit, oraz w przy­padkach ostrych, zanim zacznie działać lit (7-10 dni), stosuje się haloperidol. W ciężkich przypad­kach lub gdy pacjent nie reaguje na lit, stosowane bywają karbamazyna i kwas walproinowy, same lub w skojarzeniu z litem. Wszystkie te leki mogą mieć niepożądane dzia­łania uboczne i wymagają uważnego monitorowa­nia przez badanie krwi w celu wczesnego wykry­cia takich działań ubocznych. Przystępując do leczenia, psychiatra musi czasem wypróbować róż-B ne leki. Jest rzeczą prawie nie umieją przewidzieć, i czy i jak dany pacjent zareaguje na zastosowany lek i jakie powinno być dawkowanie. W ciężkich oraz niereagujących na leczenie faiS makologiczne przypadkach psychozy maniakalno-depresyjnej bywają czasem stosowane elektrowstrzą­sy. Ponieważ dają szybki efekt, stosuje się je taki wtedy, gdy istnieje duże ryzyko popełnienia sami bójstwa przez pacjenta. Elektrowstrząsów zaniech, no w latach 60. XX wieku, ale od tego czasu meti ta została bardzo udoskonalona. Przede wszystkii zabieg wykonuje się u pacjenta w uśpieniu ogólnyi prąd elektryczny przepuszczany jest bardzo krótki przez płat skroniowy dla wywołania krótkotrwałej napadu drgawek, nie dłużej niż przez kilka sekund, Przed stosowaniem elektrowstrząsu odstawia się czenie litem, zwykle na 2-3 tygodnie, aby uniknąć powikłań neurotoksycznych.Terapia światłem okazała się skuteczna w zimo­wej depresji sezonowej. Pacjentom takim pomaga siedzenie przez 20-30 minut dziennie przed spe­cjalnym boksem świetlnym o pełnym zakresie wid­ma słonecznego i sile światła 10 000 luksów.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Kategoria:
      Autor(ka):
      adminero
      Czas publikacji:
      czwartek, 14 lipca 2011 10:09
    • Ciekawostki na temat psychozy maniakalno depresyjnej

      ♦     Zwróć uwagę na tendencje samobójcze, zwłaszcza kiedy chory znajduje się w okresie zmiany faz chorobowych, charakteryzującym się dużym stopniem dezorientacji.

      ♦     Rodzice lub współmałżonek muszą poznać charakter choroby i jej swoiste objawy u członka rodziny.

      ♦     W przypadku stałego używania środków psy­chotropowych, takich jak amfetamina, w celu poprawy samopoczucia i nabrania energii, należy wziąć pod uwagę możliwość choro­by afektywnej. Nieleczona choroba afektyw­ną dwubiegunowa może mieć poważne kon­sekwencje; wczesne jej rozpoznanie pozwoli w pewnym stopniu uniknąć tych konsekwen­cji.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Kategoria:
      Autor(ka):
      adminero
      Czas publikacji:
      czwartek, 14 lipca 2011 10:07
    • Diagnostyka i badania psychoza maniakalno - depresyjna

      Ze względu na piętno, jakim obciążona jest ta cho­roba (jak i wiele innych chorób psychicznych), pa­cjenci niechętnie przyznają się do zauważonych u siebie zaburzeń, a lekarze często choroby nie roz­poznają. Poza tym objawy mogą się wydawać tyl­ko przesadną wersją normalnych nastrojów. Tak czy inaczej badania dowodzą, że prawie 75% wszyst­kich przypadków psychozy maniakalno-depresyj­nej jest lekceważonych lub niewłaściwie leczonych. Opracowano długą listę swoistych kryteriów, słu­żących rozpoznaniu choroby afektywnej. Obejmuje ona zarówno historie choroby pacjenta, jak i wszel­kie dane z wywiadu rodzinnego co do zmienności nastrojów lub występowania samobójstw w rodzi­nie. Przy ustalaniu rozpoznania należy wykluczyć inne choroby, zwłaszcza dziecięce zaburzenia psy­chiczne, jak fobia szkolna i zaburzenia koncentra­cji uwagi u dzieci, a także niedorozwój umysłowy, schizofrenię i stany psychotyczne powodowane przez alkohol lub narkotyki. Nadużywanie leków, które jest częstym zjawiskiem w psychozie mania­kalno-depresyjnej, może maskować jej objawy.Rozpoznanie i leczenie uza­leżnień ma pierwszorzędne znaczenie, gdyż są one bardzo prawdopodobną zapowiedzią tendencji samobójczych, zwłaszcza u mężczyzn.Przed wdrożeniem leczenia pacjent musi być poddany bardzo dokładnemu badaniu lekarskiemu. Wykonuje się badanie krwi i moczu dla wykrycia ewentualnych zmian, od których może zależeć wybór leczenia. Szczególne znaczenie ma ocena czynności tarczycy, ponieważ jej nadczynność może imitować manię i dlatego, że lit będący podstawowym lekiem w psy­chozie maniakalno-depresyjnej tłumi czynność tar­czycy. W trakcie leczenia należy często sprawdzać, czy stężenie leku we krwi pozostaje w granicach normy, i wykonywać badania krwi w celu wczes­nego wykrycia ewentualnych niepożądanych dzia­łań ubocznych.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Kategoria:
      Autor(ka):
      adminero
      Czas publikacji:
      czwartek, 14 lipca 2011 10:06
    • Przyczyny psychozy maniakalno depresyjnej

      Uważa się, że przyczyną psychozy maniakalno-de­presyjnej jest zaburzenie równowagi chemicznej w mózgu uwarunkowane genetycznie - zmianą jednego lub kilku genów. Prawdopodobnie w po­wstawaniu choroby odgrywają rolę przekaźniki ner­wowe-serotonina i noradrenalina. Neurochemicz-na interakcja w tej psychozie jest jednak złożona i nie do końca poznana. Za udziałem genów prze­mawia fakt, że zmienność nastrojów, depresje i sa­mobójstwa mają tendencję do występowania w ro­dzinie.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Kategoria:
      Autor(ka):
      adminero
      Czas publikacji:
      czwartek, 14 lipca 2011 10:05
    • Psychoza maniakalno - depresyjna

      sychoza maniakalno-depresyjna, nazywana obecnie przez psychiatrów chorobą afektyw ną dwubiegunową, jest poważnym zaburzeni psychicznym. W przeciwieństwie do ciągłej de s/7 uogólnionej (określanej jako depresja jednob' gunowa) psychoza maniakalno-depresyjna char" teryzuje się cyklicznym wahaniem nastroju wzmożonego podniecenia do rozpaczy. Zmia nastroju u różnych chorych przebiegają rozmaici Niekiedy fazę maniakalną od fazy depresyjnej roz dzieła kilka lat, a czasem zmiany następują cz~ ciej: 3-4 razy do roku. U niektórych pacjentów zmiany okresu depresji i manii następują po sobie ciągle i szybko. Rzadko epizod psychozy maniakalno-depresyjnej może zdarzyć się tylko raz wżyciu. Jeżeli zdarzy się powtórnie, to zwykle nastąpią dalsze. Na ogół faza depresyjna trwa dłużej niż maniakalna i ma tendencję do częstszego wystę­powania; cykle są nieprzewidywalne. Trudno precyzyjnie ustalić ilu ludzi choruje na psychozę maniakalno-depresyjna, ponieważ wie­le przypadków nie jest objętych leczeniem. Po­datność na tę chorobę obu płci jest jednakowa. Wiele przemawia za tym, że choroba ma podłoże genetyczne, ale źródło jej pozostaje wciąż nie­pewne. Objawy są najwyraźniej wynikiem zabu­rzenia równowagi chemicznej w mózgu i pozo­stają poza kontrolą świadomości. Choroba nie tylko zaburza normalny tryb życia, ale także może stanowić zagrożenie życia. Około 20% chorych na psychozę maniakalno-depresyjna popełnia sa­mobójstwo, zwykle gdy przechodzą z jednej fazy choroby do drugiej i czują się zdezorientowani. Około 11 % pacjentów decyduje się na samobój­stwo w czasie pierwszych 10 lat od rozpoznania choroby.Na szczęście nastąpił ostatnio duży postęp w le­czeniu tej choroby. W większości przypadków uda­je się ją leczyć farmakologicznie, jak też innymi rodzajami terapii.Zaburzenia psychiczne występują w dwóch głównych postaciach: jako choroba afektywna dwubiegunowa I i II. Mają one prawdopodobnie różne podłoże genetyczne. W postaci I obie fazy choroby są bardzo silnie wyrażone. W postaci II faza maniakalna ma przeważnie przebieg łagodny (określany często jako stan hipomaniakalny), nato­miast depresja może być łagodna lub ciężka. Trud­niejsza diagnostycznie choroba afektywna dwubie­gunowa II często bywa rozpoznawana błędnie jako uogólniona depresja. Okresy remisji w tej postaci choroby są rzadsze i krótsze niż w postaci I. Ma ona często charakter rodzinny i nieco gorzej pod­daje się leczeniu. Jest też częstszą postacią psychozy maniakalno-depresyjnej.Psychoza maniakalno-depresyjna bywa czasem uznawana za sezonową chorobę afektywną, w któ­rej depresja występuje późną jesienią lub w zimie, cofa się na wiosnę i przechodzi w fazę maniakalną lub hipomaniakalną latem. Mniej więcej 1 na 5 przypadków psychozy ma­niakalno-depresyjnej rozpoczyna się w dzieciństwie lub wieku młodzieńczym. Młodzi ludzie częściej niż pacjenci dorośli mają omamy (halucynacje) i urojenia, częściej też choroba bywa rozpoznawa­na u nich błędnie. Najczęściej choroba występuje u młodych ludzi między25. a35. rokiem życia. U mężczyzn pierwszym epizodem częściej bywa stan maniakalny, u kobiet - depresja. U tych ostat­nich często fazę maniakalną poprzedza kilka po sobie następujących kolejnych faz depresji. Z upły­wem lat nawroty depresji zarówno w postaci I, jak i II stają się częstsze i trwają dłużej.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Kategoria:
      Autor(ka):
      adminero
      Czas publikacji:
      czwartek, 14 lipca 2011 10:04
    • Objawy psychozy maniakalno - depresyjnej

      Choroba przebiega w dwóch przeciwstawnych sobie fazach: maniakalnej I depresyjnej.

      Fazę maniakalną charakteryzuje:

      ♦    Euforia lub drażliwość.

      ♦    Nadmierna gadatliwość; gonitwa myśli.

      ♦    Wysokie poczucie własnej wartości.

      ♦    Niezwykły przypływ energii, zmniejszona potrzeba snu.

      ♦    Impulsywność, lekkomyślna pogoń za zaspo­kojeniem zachcianek: rozrzutne zakupy, ekstrawaganckie podróże, wzmożony popęd płciowy, czasem stosunki seksualne poza-małżeńskie, ryzykowne Inwestycje finansowe, szybka jazda samochodem.

      ♦    Halucynacje.

      Fazę depresyjną charakteryzuje:

      ♦    Obniżenie nastroju I poczucia własnej wartości.

      ♦    Ogólny bezwład I apatia.

      ♦    Smutek, uczucie osamotnienia, niezaradność, poczucie winy.

      ♦    Spowolnienie mowy, zmęczenie, osłabienie koordynacji ruchowej.

      ♦    Bezsenność.

      ♦    Myśli i nastroje samobójcze.

      ♦    Przyjmowanie środków psychostymulujących, takich jak amfetamina, dla wzmożenia energii i podniesienia na duchu.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Kategoria:
      Autor(ka):
      adminero
      Czas publikacji:
      czwartek, 14 lipca 2011 10:03